Lingua   

Εργατική συμφωνία

Dimos Moutsis / Δήμος Μούτσης



Guarda il video

Loading...

Ti può interessare anche...

Άγιος Φεβρουάριος
(Dimos Moutsis / Δήμος Μούτσης )
Γράμμα απ΄τη λεγεώνα των ξένων
(Dimos Moutsis / Δήμος Μούτσης )
Οι ρήτορες
(Dimos Moutsis / Δήμος Μούτσης )


Ergatikí symfonía
[1976]
Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
(με αφορμή το θεατρικό έργο "H απεργία")
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Ερμηνεία: 'Αλκηστις Πρωτοψάλτη, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Δήμος Μούτσης, Χορωδία
Columbia 70804

Testi: Giorgos Skourtis
(per l'opera teatrale "Η απεργία" [Lo sciopero]
Musica: Dimos Moutsis
Interpreti: Alkistis Protopsalti, Haralambos Garganourakis, Dimos Moutsis, Coro
Columbia 70804

ergatiki


Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΟΥΤΣΗ


Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης βρίσκουν τον Δήμο Μούτση να προσπαθεί να διαφοροποιήσει το συνθετικό του προφίλ που είχε διαμορφωθεί και καθιερωθεί από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’60 κι ως τις αρχές εκείνης του ’70. Έτσι, από τα «ελαφρολαϊκά» και «κανταδόρικα» τραγούδια των προηγούμενων ετών, περνάει σε νέες αναζητήσεις κι επιχειρεί μια «ηλεκτρονική» προσέγγιση των μουσικών του πονημάτων. Έτσι, αυτό που εν σπέρματι διακρίνουμε στον «Άγιο Φεβρουάριο» το 1971 αρχίζει σιγά-σιγά να καθιερώνεται από το 1975 με την «Τετραλογία», όπου οι «ηλεκτρικοί» ήχοι παίζουν βασικό ρόλο στις δημιουργίες του και τα λαϊκά όργανα περνάνε στο περιθώριο. Στο ίδιο κλίμα, τον Δεκέμβριο του 1976 κυκλοφορεί η «Εργατική συμφωνία» με μουσικές και τραγούδια που είχε γράψει ο συνθέτης με αφορμή το θεατρικό έργο του Γιώργου Σκούρτη «Η απεργία» που ανέβηκε στο θέατρο «Λουζιτάνια» με πρωταγωνιστή τον Κώστα Μεσσάρη.

Ο Σκούρτης βεβαίως υπογράφει τους στίχους και τα πεζά μέρη που υπάρχουν στο δίσκο, ενώ ερμηνεύουν η Άλκηστις Πρωτοψάλτη (ανακάλυψη του Μούτση που την πρωτοσύστησε στο κοινό ένα χρόνο νωρίτερα στην «Τετραλογία») και ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, όντας καθιερωμένος στη συνείδηση του κόσμου από την -εκτεταμένη και σχεδόν αποκλειστική ως τότε – συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Επίσης, ο συνθέτης αποφασίζει για πρώτη φορά να τραγουδήσει και ο ίδιος κάποια κομμάτια και ακριβώς αυτή τη «μοναχική» πορεία θ’ ακολουθήσει στις δισκογραφικές του απόπειρες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80. Βεβαίως, ευθύς εξαρχής το άλμπουμ δεν προοριζόταν για μεγάλες πωλήσεις. Ωστόσο, περιέχει ως ένα βαθμό τα στοιχεία που χαρακτηρίζανε το μουσικό κλίμα των πρώτων ετών της μεταπολίτευσης, αφού το θέμα είναι καθαρά πολιτικό μια και μιλάει για την εκμετάλλευση των εργατών από τα αφεντικά. Ακριβώς δηλαδή ότι πραγματεύονταν και «Τα τραγούδια μας» του Μάνου Λοΐζου και του Φώντα Λάδη που είχανε κυκλοφορήσει σχεδόν παράλληλα και είχαν σαρώσει σε πωλήσεις…

Πάντως, μέσα από το δίσκο ο ακροατής έχει τη δυνατότητα να μπει στο κλίμα της παράστασης καθώς υπάρχουν αρκετά εκτεταμένα «στιγμιότυπά» της και να πάρει μια ιδέα περί τίνος επρόκειτο. Οι ερμηνείες των τραγουδιστών είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικές, ασχέτως αν το άλμπουμ δεν «πολυπερπάτησε» εμπορικά και σήμερα είναι σχεδόν ξεχασμένο. Η παραγωγή ήταν του Γιώργου Πετσίλα και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τους Γιάννη Παπαϊωάννου και Γιώργο Τζάννες. [PB]




LA SINFONIA OPERAIA DI DIMOS MOUTSIS


I primi anni della Metapolitefsi, il passaggio tra la dittatura militare e la democrazia restaurata in Grecia, trovano Dimos Moutsis a cercare di differenziare il suo profilo di compositore che si era venuto formando e consacrando a partire dalla seconda metà degli anni '60 fino agli inizi degli anni '70. Così, dalle canzoni di “musica leggera” e “melodiche” degli anni precedenti, passa a nuove ricerche e intraprende un approccio “elettronico” ai suoi sforzi musicali. In questo modo, ciò che si discerne in nuce in Άγιος Φεβρουάριος [Santo Febbraio] del 1971, comincia piano piano ad affermarsi nel 1975 con la Τετραλογία [Tetralogia], dove i suoni “elettrici” hanno un ruolo chiave nelle sue creazioni e gli strumenti popolari passano a margine. Nel medesimo clima, esce nel dicembre del 1976 la “Sinfonia operaia”, con musiche e canzoni scritte dal compositore per l'opera teatrale di Giorgos Skourtis Η απεργία [Lo Sciopero], rappresentata presso il teatro Lusitania con protagonista Kostas Messaris.

Skourtis, infatti, è autore di tutti i versi e dei testi in prosa presenti nel disco, mentre gli interpreti sono Alkistis Protopsalti (scoperta da Moutsis, che la aveva fatta esordire in pubblico l'anno prima per la “Tetralogia”) e Haralambos Garganourakis, fino a quel momento noto per la sua collaborazione -di lunga data e pressoché esclusiva- con Giannis Markopoulos. Il compositore decide anche, per la prima volta, di cantare lui stesso alcuni brani, e così infatti proseguirà “da solista” anche nei suoi tentativi discografici per tutti gli anni '80. Certamente, sin dall'inizio per l'album non erano previste grosse vendite. Con tutto ciò, esso contiene fino ad un certo grado gli elementi che caratterizzavano il clima musicale della metapolitefsi, dato che la tematica, del tutto politica, parla dello sfruttamento dei lavoratori da parte dei padroni. Esattamente, cioè, quello di cui trattavano Τα τραγούδια μας [Le nostre canzoni] di Manos Loïzos e Fondas Ladis, uscite quasi in contemporanea e che avevano avuto vendite monstre.

Ad ogni modo, chi ascolta il disco ha la possibilità di immergersi nel clima della rappresentazione, in quanto di essa esistono spezzoni filmati abbastanza lunghi, e di avere un'idea di quel che si trattava. Le performances degli interpreti sono più che soddisfacenti, sebbene l'album non sia stato un gran successo commerciale ed oggi sia quasi dimenticato. La produzione era stata curata da Giorgos Petsilas, mentre la registrazione era avvenuta presso gli studi Columbia con Giorgos Konstandopoulos come tecnico del suono coadiuvato da Giannis Papaioannou e Giorgos Tzannes. [RV]

Δήμος Μούτσης

dimmutsis


Εργατική συμφωνία


Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

skourtis


Τραγουδούν:


'Αλκηστις Πρωτοψάλτη

protopsalti


Χαράλαμπος Γαρφανουράκης

garganourakis



1. Εισαγωγή


Αφεντικό ο Κων. Τζούμας



2. Ε, Φερνάντο


Χαράλαμπος Γαργανουράκης / Χορωδία


Έι Φερνάντο πού πας
την απεργία μη σπας

Εχω γονιούς στην ανεργία
που περιμένουν μ’ αγωνία επιταγή
Σπίτι ζητάνε μου ζητάνε τα κορίτσια
μου το `χει γράψει η Ντολορές και η Πατρίτσια
γεια χαρά...

Έι Φερνάντο πού πας
την απεργία μη σπας

Με περιμένουν να γυρίσω
μα για να πάω πάλι πίσω θέλω λεφτά
Γράφουν να πάρω και αμάξι
και δύο φούστες λένε μάξι
για τα παιδιά
γεια χαρά...

Έι Φερνάντο πού πας
την απεργία μη σπας

Είναι σκληρό τ’ αφεντικό μου
μα είπε θα πάρει τον αδερφό μου στην δουλειά
πάω να γράψω ένα γράμμα
για το μάθουν στην πατρίδα τα παιδιά
στον αδερφό μου και στην μάνα
γεια χαρά...


3. Που τα βρήκες τα λεφτά


4 εργάτες κι αφεντικό


Βρε καλέ αφέντη πού τα βρήκες τα λεφτά;
Πού τα εργαλεία σου και πού τα υλικά;
Από τον μπαμπά μου πού’χε μια δουλειά
και μου τ’άφησε κληρονομιά

Ε, άσ’τα αυτά.
Άσ’τα αυτά αφέντη
Και πού τα βρήκε ο μπαμπάς;
Μήπως τά’κλεψε απ’ τους άλλους
Αυτός ο μασκαράς;
Έλα πες μας πού τα βρήκε όλα αυτά
Και σου τ’άφησε κληρονομιά;
Λέγε μας

Α πα πα να κλέψει; Ποτέ του ο μπαμπάς
Τα βρήκε απ’ τον παππούλη μου
Της πλούσιας γιαγιάς

Κι ο παππούλης που τα βρήκε αφέντη μας;
Μήπως τά’κλεψες απ’ τους φτωχούς
Αδύνατον
Τι θα πει αδύνατον, να κλέψει ο παππούς;

Τα βρήκε από τον προπάππο μου
Και όχι από τους φτωχούς
Κι ο προπάππος πού τα βρήκε αφέντη μας
Τι έκανε στα χρόνια τα παλιά ε;

Εκείνος τά’χε κλέψει
Και σκότωσε πολλούς
Μα εγώ δεν έχω φταίξει
Λατρεύω τους φτωχούς

Βρε καλέ αφέντη πού τα βρήκες τα λεφτά;
Πού τα εργαλεία σου και πού τα υλικά;
Από τον μπαμπά μου!


4. Η Γεωργία


Άλκηστις Πρωτοψάλτη


Τη Γεωργία ξαφνικά
την διώξανε από τη δουλειά,
κι ο λόγος ήτανε τα χαρτιά της
που δεν τα βρήκαν καθαρά.

Ο λόγος ήτανε τα χαρτιά της
μα βρήκανε άλλη αφορμή
κι ένα πρωί στη βάρδιά της
διαβάζουνε την απόφαση,
να μην ξανάρθει στη δουλειά
ορθά κοφτά.

Πήγαινε, λέει, στις συγκεντρώσεις
και φώναζε συνθήματα,
πρόσωπα τέτοια στη δουλειά τους
δημιουργούν προβλήματα.

Έχουν ανάγκη τα παιδιά μου
φωνάζει στον αρμόδιο,
τράβα στο σπίτι σου κυρά μου
μη γίνει επεισόδιο
και μην ξανάρθεις στη δουλειά
ορθά κοφτά.

Γυρίζει σπίτι κουρασμένη
και πάει να πάρει τα παιδιά,
που τα προσέχει η κυρά Λένη
σαν λείπει εκείνη στη δουλειά.

Κι όταν τη βλέπουνε να κλαίει
την ερωτάνε σιωπηλά,
θα `ρθει καιρός παιδιά, τους λέει,
να μάθετε για όλα αυτά
και τ’ αγκαλιάζει και τους δίνει
δυο φιλιά.

Τη Γεωργία ξαφνικά
την διώξανε από τη δουλειά,
κι ο λόγος ήτανε τα χαρτιά της
που δεν τα βρήκαν καθαρά.


5. Η συμφωνία


Χαράλαμπος Γαργανουράκης / Χορωδία


Κάτι εργάτες κάνανε μια συμφωνία
Θέλανε δουλειά μα όχι τυραννία
Ένα χρόνο εργασίας
Υπογράψανε θαρρώ
Το δικαίωμα απεργίας
Τους το κόψανε στα δυο

Κάτι εργάτες κάνανε μια συμφωνία
Θέλανε δουλειά μα όχι τυραννία
Κι ο πατρόνος τους φωνάζει
Το συμβόλαιο μη σπάνε
Με την πείνα τούς τρομάζει
Και τον νόμο να μην χτυπάνε

Τώρα βγήκανε στους δρόμους
Ξεχασμένοι από τον Θεό
Τώρα βγήκανε στους δρόμους
Και φωνάζουνε τον λαό

Κι έτσι από την πρώτη μέρα
Που ξεσπάει η απεργία
θέλουνε κι αυτοί αέρα
απεργία, απεργία

Κάτι εργάτες κάνανε μια συμφωνία
Θέλανε δουλειά μα όχι τυραννία
Κι αγωνίζουνται γι’αυτή την ιστορία


6. Κι ύστερα πάλι λες


Δήμος Μούτσης / Άλκηστις Πρωτοψάλτη / Χορωδία


Θα σταματήσω τώρα πια στους δρόμους να γυρνάω,
την λύπη μου στον καφενέ να την κερνάω
και μες στα σινεμά να την ξεχνάω.

Κι ύστερα πάλι λες : "καλά είναι κι έτσι"
κλείσ’ το παράθυρο γιατί θα βρέξει,
κι άσ’ το φεγγίτη λιγάκι ανοιχτό
ίσα για να παίρνει, να παίρνει τον καπνό.

Αύριο είναι Κυριακή αργία,
μα εγώ τη Δευτέρα θα κατέβω απεργία.

Αύριο είναι Κυριακή αργία,
και τη Δευτέρα κατεβαίνουμε απεργία.


7. Ε, ρε, κοροϊδία


Άλκηστις Πρωτοψάλτη / Χορωδία


Ε ρε κοροϊδία, αυτά τ’ αφεντικά
σαν πεντόβολα μας παίζουν σ’ αυτή την αγορά,
στα λόγια λένε ισότης στη δουλειά
κι όλα στην πάντα σαν γίνει μοιρασιά,
στα λόγια λένε πάντα ισότης στη δουλειά
κι όλα στην πάντα σαν γίνει μοιρασιά.

Ε ρε κοροϊδία, μας δίνουν διαταγές
όλοι αυτοί τα οικονομάνε κι εμείς ψωμί κι ελιές
και μαργαρίνη για βούτυρο να τρως,
σου λεν για ειρήνη κι έχουνε τ’ όπλο μπρος,
και μαργαρίνη πάντα για βούτυρο να τρως,
σου λεν για ειρήνη κι έχουνε τ’ όπλο μπρος.

Σέβεσαι και φροντίζεις για το καλόν της επιχειρήσεως,
λέγε, σέβεσαι, πες το ναι άνευ αντιρρήσεως, ΝΑΙ.

Ε ρε κοροϊδία, αυτά τ’ αφεντικά
σαν πεντόβολα μας παίζουν σ’ αυτή την αγορά,
κι όλο με κέρδος μετράνε τις στιγμές
με κέρδος, πάλι, μετράνε τις ζωές,
κι όλο με κέρδος πάντα μετράνε τις στιγμές
με κέρδος, πάλι, μετράνε τις ζωές.

Σκίζεσαι, να πλουτίζει τ’ αφεντικό της επιχειρήσεως,
λέγε, σκίζεσαι, πες το ναι άνευ αντιρρήσεως, ΝΑΙ.

Ε ρε κοροϊδία, αυτά τ’ αφεντικά
σαν πεντόβολα μας παίζουν σ’ αυτή την αγορά,
στα λόγια λένε ισότης στη δουλειά
κι όλα στην πάντα σαν γίνει μοιρασιά,
στα λόγια λένε πάντα ισότης στη δουλειά
κι όλα στην πάντα σαν γίνει μοιρασιά.


8. Παγώνει το τραγούδι μου


Χαράλαμπος Γαργανουράκης / Χορωδία


Παγώνει το τραγούδι μου
Στο πρωινό τ’αγιάζι
Οι μηχανές το πήρανε σκληρή δουλειά
Και τ’άδικο με σφάζει

Αφεντικό αφεντικό αφεντικό
Τι το θέλεις τόσο χρήμα
Αφεντικό αφεντικό δουλεύω εγώ
Κι εσύ κερδίζεις κι είσαι κρίμα

Τη μοναξιά μου τη μετρώ
Καπνίζοντας τσιγάρα
Κι όταν κοιτώ τον ουρανό – σκληρή δουλειά
Βλέπω ψηλά φουγάρα


9. Παραγωγή


Αφεντικό, επιστάτες, χορωδία



10. Ο Μωχαμέτ απ' τ' Αλγέρι


Άλκηστις Πρωτοψάλτη


Ξεκινάει ο Μωχάμετ απ’ τ’ Αλγέρι
ξεκινάει με το σάκο του στο χέρι,
άδειος από σφαίρες είν’ ο σάκος
κι ο Μωχάμετ είναι ένα ράκος,
πάει στα εργοστάσια εργάτης,
αυτός ο χτεσινός αντάρτης.

Κι έγινε εργάτης ένας ήρωας Μακί,
ο χτεσινός αντάρτης,
κάτω από έναν χτεσινό βασανιστή
που είναι τώρα προσωπάρχης
κι έχει ο Μωχάμετ μαύρο χάλι
σαν να τον εφυλακίσαν πάλι
σαν να τον εφυλακίσαν πάλι
έχει ο Μωχάμετ μαύρο χάλι.

Νύχτα φύγανε οι ξένοι απ’ τ’ Αλγέρι
νύχτα φύγαν μα γυρίσαν μεσημέρι,
νύχτα φύγανε σαν δολοφόνοι
και γυρίσαν μεσημέρι σαν πατρόνοι
πήραν το Μωχάμετ για εργάτη
αυτόν το χτεσινό αντάρτη.

Κι έγινε εργάτης ένας ήρωας Μακί,
ο χτεσινός αντάρτης,
κάτω από έναν χτεσινό βασανιστή
που είναι τώρα προσωπάρχης
κι έχει ο Μωχάμετ μαύρο χάλι
σαν να τον εφυλακίσαν πάλι
σαν να τον εφυλακίσαν πάλι
έχει ο Μωχάμετ μαύρο χάλι.


11. Ζώμεν εις δημοκρατίαν


Τσάρλεστον για 4 εργάτριες κι αφεντικό


Ζώμεν εις δημοκρατίαν
Κι έκαστος πολίτης
Ελευθέρως ενεργεί

Εργαζόμενοι και διευθύνοντες
Δεχτήκαμε
Δεχτήκαμε;
Ναι. Τα διαδικασίας
Διαδικασίας που ορίζουνε
Τα δικαιώματα και τα καθήκοντα
Ενός εκάστου.

Ζώμεν εις δημοκρατίαν
Κι έκαστος πολίτης
Άμα του’ρθει να ενεργεί
Ελευθέρως ενεργεί

Ουδείς σας υποχρέωσε
να υπογράψετε μίαν τάχα
ασύμφορον σύμβαση
Με την θέλησή σας εργάζεστε εδώ εσείς
Με την ελεύθερη θέλησή σας

Ζώμεν εις δημοκρατίαν
Κι έκαστος πολίτης
Άμα του’ρθει να ενεργεί
Να κάθεται και να ερνεργεί

Ολοι οι εργάτες θα απεργήσουν
Και στους δρόμους κατεβούν…


12. Το τραγούδι του Περέντα


Δήμος Μούτσης


Εγώ ο Περέντα
Πατρίδα μου έχω την Αστούρια
Εκεί εκεί στην Ισπανία
Εκεί εκεί που ακόμα κι απ’ την πέτρα
Πιο σκληρή, κι απ’ το σίδερο
Είναι η κάθε απεργία

Κι εγώ ο Περέντα
Που έχω πατρίδα την Αστούρια
Εκεί εκεί στην Ισπανία
Εγώ ο Περέντα ήρθα στο Βέλγιο
Μα εδώ στο Βέλγιο τα έχω χαμένα
Γιατί απεργία κανείς δεν ξέρουν τι σημαίνει
Τι θα πει φωτιά που καίει
Και σίδερο που μας σκοτώνει
Θέλω να πω
Στην πατρίδα μου απεργία κάνεις
Έστω κι αν πεινάσεις
Και το ξέρεις, θα πεινάσεις
Και ψωμί δεν υπάρχει
Και κανείς δε σου δίνει
Μα η απεργία θα γίνει
Θέλω να πω –

Εγώ ο Περέντα
Θέλω να πω
Εδώ στο Βέλγιο είναι αλλιώς
Γιατί εδώ απεργία κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει
Τι θα πει φωτιά που καίει
Και σίδερο που μας σκοτώνει
Θέλω να πω
Στην πατρίδα μου Αστούρια
Ο αγώνας είναι σκληρός
Μα εδώ στο Βέλγιο είναι αλλιώς
Πάντα κάτι έχεις να φας
Κι όταν τρως… γνωστή ιστορία
Ο νους δεν πάει στην απεργία
Θέλω να πω

Εγώ ο Περέντα
Θέλω να πω
Εδώ στο Βέλγιο πάντα κάτι έχεις να φας
Μα όταν τρως ο αγώνας
Είναι ακόμα πιο σκληρός
Γιατί τότε
Κανείς δεν τον κάνει


13. Σαν οι εργάτες απηργίσουν


Χορωδία


Σαν οι εργάτες απεργήσουν
Και στους δρόμους κατεβούν
Κι αν ακόμα τους λυγίσουν
Δύο πράγματα απαντούν

Πρώτα πρώτα το συμφέρον
Το κοινό της εργατιάς
Που οι νόμοι το χτυπάνε και η βία
Της σκληρής της αγοράς

Δεύτερον να ξεσκεπάσουν
Τους κυρίαρχους αστούς
Που κρατάν την εξουσία σαν θηρία
Και χτυπάν τους απεργούς

Σαν οι εργάτες απεργήσουν
Και στους δρόμους κατεβούν
Κι αν ακόμα τους λυγίσουν
Πάλι νικητές θα βγουν


14. Φινάλε


Χορωδία

inviata da Riccardo Venturi - Ελληνικό Τμήμα των ΑΠΤ "Gian Piero Testa" - 26/4/2016 - 23:45



Lingua: Italiano

Traduzione italiana integrale di Riccardo Venturi
27 aprile / 3 maggio 2016

Due parole del traduttore. Il titolo generale della composizione, Εργατική συμφωνία, è stato reso “Sinfonia operaia”; però il termine greco συμφωνία significa anche “accordo, patto”, e così è da intendere nell'omonimo brano n° 5. In pratica, il titolo ha il doppio senso di "Sinfonia operaia" e di "patto operaio, patto tra lavoratori". Come si capisce dal penultimo brano (il n° 12, Το τραγούδι του Περέντα), la vicenda è ambientata in Belgio; gli operai protagonisti sono emigranti (spagnoli, algerini, greci) che organizzano uno sciopero (così infatti si intitola l'opera teatrale originale di Giorgos Skourtis, Η απεργία “Lo sciopero”).



Dimos Moutsis

dimmutsis


Sinfonia operaia


Testi di Giorgos Skourtis [Traduzione italiana integrale di Riccardo Venturi, aprile/maggio 2016]

skourtis


Cantano:


Alkistis Protopsalti

protopsalti


Haralambos Garganourakis

garganourakis

1. Introduzione


con Konstandinos Tzoumas nel ruolo del padrone



2. Ehi, Fernando


Haralambos Garganourakis / Coro


Ehi, Fernando che te ne vai,
non smetterai mica di fare sciopero

Ho i genitori disoccupati
che aspettano con ansia un assegno
le ragazze mi chiedono di tornare a casa
me lo hanno scritto Dolores e Patricia,
statemi bene...

Ehi, Fernando che te ne vai,
non smetterai mica di fare sciopero

Aspettano che io torni
ma per tornare ho bisogno di soldi
scrivono che compri anche una macchina
e, scrivono, due maxigonne
per le bambine
statemi bene...

Ehi, Fernando che te ne vai,
non smetterai mica di fare sciopero

È duro, il mio padrone
ma ha detto che prenderà mio fratello al lavoro
vado a scrivere una lettera
per farlo sapere ai miei figli in patria,
a mio fratello e alla mamma
statemi bene...


3. Da chi li hai avuti, i soldi?


4 operai e il padrone


Dicci un po', buon padrone, da chi li hai avuti i soldi?
Da chi li hai avuti gli attrezzi e i materiali?
Dal babbo, che aveva un lavoro
e che me li ha lasciati in eredità

Ehi, lascia stare.
Lascia stare, padrone.
E da chi li aveva avuti il babbo?
Forse li ha rubati ad altri,
quel mascalzone?
Su, dicci da chi le ha avute tutte 'ste cose
che ti ha lasciato in eredità?
Dicci un po'...

Ma per carità, rubare...! Ma se il babbo
le ha avute 'ste cose da mio nonno
e dalla nonna che era ricca...

E il nonno da chi le ha avute 'ste cose, padrone?
Magari le avrà rubate ai poveri...
Impossibile!
Dici impossibile, che il nonno rubasse?

Beh, le ha avute dal mio bisnonno
e non le ha rubate ai poveri...
E il tuo bisnonno da chi le ha avute 'ste cose, padrone...?
Che ha combinato un tempo che fu, eh...?

Lui sì, le aveva rubate
e ha ammazzato un sacco di gente
ma non è stata mia la colpa!
Io ho una venerazione per i poveri!

Dicci un po', buon padrone, da chi li hai avuti i soldi?
Da chi li hai avuti gli attrezzi e i materiali?
Dal babbo!


4. Georgia


Alkistis Protopsalti


La Georgia, all'improvviso
l'hanno cacciata dal lavoro,
e il motivo erano i suoi documenti
non trovati in regola.

Il motivo erano i suoi documenti
non trovati in regola,
e una mattina mentre era di turno
le leggono la decisione,
che non dovrà tornare al lavoro,
detto chiaro e tondo.

Andava, si dice, alle manifestazioni
e urlava slogan,
simili persone sul lavoro
creano problemi.

I miei figli hanno bisogno,
grida al responsabile,
e allora filatene a casa, signora,
e cerchiamo di non leticare,
e non tornare al lavoro,
detto chiaro e tondo.

Lei torna a casa, stanca,
e va a prendere i bambini;
glieli tiene la signora Leni
che anche lei è disoccupata.

E quando la vedono piangere
le fanno domande sottovoce...
Tempo verrà, gli dice, figli miei,
che imparerete tutto questo,
e li carezza, e gli dà
due bacetti.

La Georgia, all'improvviso
l'hanno cacciata dal lavoro,
e il motivo erano i suoi documenti
non trovati in regola.


5. Il patto


Haralambos Garganourakis / Coro


Degli operai hanno stretto un patto,
volevano lavoro, ma non tirannia.
Avevano firmato, credo
per un anno di lavoro
ma il diritto di sciopero
glielo hanno sospeso

Degli operai hanno stretto un patto,
volevano lavoro, ma non tirannia.
E il padrone gli urla
di non rompere il contratto,
li minaccia di fargli fare la fame,
gli urla di non violare la legge

Ora scendono nelle strade
dimenticati da Dio
ora scendono nelle strade
e gridano alla gente

E così dal primo giorno
in cui scoppia lo sciopero
anche loro vogliono aria,
sciopero, sciopero

Degli operai hanno stretto un patto,
volevano lavoro, ma non tirannia.
E lottano per tutta questa storia.


6. E poi dici ancora


Dimos Moutsis / Alkistis Protopsalti / Coro


Ormai starò un po' in giro per le strade,
a offrir da bere alla mia pena in osteria
e poi a dimenticarla in qualche cinema.

E poi dici ancora: “bah, insomma, va bene”,
chiudi la finestra perché va a piovere
e lascia il lucernario un poco aperto
perché ci passi, perché ci passi il fumo.

Domani è domenica, giorno di festa,
ma io lunedì scenderò in sciopero.

Domani è domenica, giorno di festa,
e lunedì noi scenderemo in sciopero.


7. Bella presa per il culo


Dimos Moutsis / Alkistis Protopsalti / Coro


Bella presa per il culo, 'sti padroni,
ci giocan come biglie sul mercato,
a parole dicono: “uguaglianza nel lavoro”,
poi tutto come sempre quando c'è da spartire.

Bella presa per il culo, ci danno ordini,
loro risparmiano, e noi a mangiare pane e olive,
e margarina al posto del burro,
ti parlano di pace e portano armi addosso,
e noi, sempre, margarina al posto del burro,
ti parlano di pace e portano armi addosso.

Porti rispetto e hai cura del bene dell'azienda,
su dillo, porti rispetto, dici sì senza obiezioni, SI'.

Bella presa per il culo, 'sti padroni,
ci giocan come biglie sul mercato,
ogni istante lo misurano col metro del profitto,
e col profitto, ancora, misurano le vite,
ogni istante lo misurano col metro del profitto,
e col profitto, ancora, misurano le vite.

Ti spezzi per arricchire il padrone dell'azienda,
su dillo, ti spezzi, dici sì senza obiezioni, SI'.

Bella presa per il culo, 'sti padroni,
ci giocan come biglie sul mercato,
a parole dicono: “uguaglianza nel lavoro”,
poi tutto come sempre quando c'è da spartire,
a parole dicono: “uguaglianza nel lavoro”,
poi tutto come sempre quando c'è da spartire.


8. Si raggela il mio canto


Haralambos Garganourakis / Coro


Si raggela il mio canto
nel freddo del mattino
le macchine hanno cominciato il duro lavoro
e l'ingiustizia mi macella

Padrone padrone padrone
perché la vuoi questa ricchezza
padrone, padrone, sono io che lavoro
e tu guadagni, ed è tua la colpa

Misuro la mia solitudine
fumando sigarette
e quando guardo il cielo – duro lavoro
vedo alte ciminiere.


9. Produzione


Padrone / guardiani / coro



10. Mohamed di Algeri


Alkistis Protopsalti


Si avvia, Mohamed di Algeri,
si avvia con la sua sacca in mano,
e nella sacca non ci sono proiettili,
e Mohamed è ridotto ad uno straccio,
va a fare l'operaio nelle fabbriche,
lui che ieri era un combattente.

Un eroe della Resistenza è diventato operaio,
lui che ieri era un combattente
nelle mani di un torturatore di ieri
che adesso è il capo del personale,
e Mohamed è in uno stato pietoso
come se lo avessero rimesso in galera,
come se lo avessero rimesso in galera,
Mohamed è in uno stato pietoso.

La notte gli stranieri scapparono da Algeri,
scapparono la notte per tornare il pomeriggio,
la notte scapparono come assassini
e il pomeriggio tornarono come padroni
presero Mohamed a fare l'operaio,
lui, che ieri era un combattente.

Un eroe della Resistenza è diventato operaio,
lui che ieri era un combattente
nelle mani di un torturatore di ieri
che adesso è il capo del personale,
e Mohamed è in uno stato pietoso
come se lo avessero rimesso in galera,
come se lo avessero rimesso in galera,
Mohamed è in uno stato pietoso.


11. Viviamo in democrazia


Charleston per 4 lavoratrici e padrone


Viviamo in democrazia
ed ogni cittadino
agisce liberamente [1]

Lavoratori e dirigenti,
abbiamo accettato.
Abbiamo accettato?
Sì. Ciò che secondo procedura,
ciò che secondo procedura stabilisce
i diritti e i doveri
di ciascuno.

Viviamo in democrazia
ed ogni cittadino
al momento che addiviene ad agire,
agisce liberamente.

Nessuno di voi è obbligato
a firmare di soppiatto
un contratto sconveniente
di vostra volontà voi lavorate qui,
liberamente e di vostra volontà

Viviamo in democrazia
ed ogni cittadino
al momento che addiviene ad agire
cessi di lavorare e agisca

Tutti i lavoratori sciopereranno
e scenderanno nelle strade...


12. La canzone di Pereda


Dimos Moutsis


Io sono Pereda,
la mia patria sono le Asturie
e qui, qui in Spagna
qui, qui dove ancora della pietra
più dura e di ferro
è fatto ogni sciopero

Ed io, Pereda,
che la mia patria sono le Asturie [2]
qui, qui, in Spagna,
Io, Pereda, sono arrivato il Belgio
ma qui in Belgio tutto va a rotoli
perché nessuno sa nemmeno cosa voglia dire sciopero
e che voglia dire il fuoco che brucia
e il ferro che ci ammazza
e voglio dire
nella mia patria lo sciopero lo fai
anche se hai fame
e lo sai che farai la fame
e pane non ce n'è
e nessuno te lo da
ma lo sciopero c'è lo stesso,
voglio dire

Io, Pereda,
voglio dire
qui in Belgio va diversamente
perché qui nessuno sa cosa voglia dire sciopero
e che voglia dire il fuoco che brucia
e il ferro che ci ammazza
e voglio dire
nella mia patria, le Asturie,
la lotta è dura
ma in Belgio va diversamente,
hai sempre qualcosa da mangiare
e quando mangi... storia risaputa,
non ci pensi proprio allo sciopero,
voglio dire

Io, Pereda,
voglio dire
qui in Belgio hai sempre qualcosa da mangiare
ma se mangi, la lotta
è ancora più dura
proprio perché
nessuno la fa.


13. Quando i lavoratori scioperano


Coro


Quando i lavoratori scioperano
e scendono nelle strade,
se ancora una volta li piegano,
si risponde con due cose

La prima è il vantaggio,
il bene comune della classe operaia
colpito dalle leggi e della violenza
del duro mercato

La seconda è smascherare
i padroni borghesi
che detengono il potere come belve
e che colpiscono chi sciopera

Quando i lavoratori scioperano
e scendono nelle strade
se ancora una volta li piegano
di nuovo ne usciranno vincitori.


14. Finale


[1] Parte di questo brano è scritto in "katharevousa", la "lingua ufficiale" tradizionale più simile al greco classico che a quello moderno. Essendo tradizionalmente la lingua del padronato e delle classi dirigenti, l'uso della "katharevousa" aggiunge sia solennità che ironia: per rivendicare i propri diritti, le lavoratrici usano in parte la lingua dei padroni.

[2] Come è noto, il durissimo sciopero dei minatori delle Asturie, nel 1934, fu represso nel sangue da un brillante generale che di lì a poco si sarebbe fatto conoscere da tutto il mondo: tale Francisco Franco.

28/4/2016 - 12:06


Pagina principale CCG

Segnalate eventuali errori nei testi o nei commenti a antiwarsongs@gmail.com




hosted by inventati.org