Lingua   

Gracias a la vida

Violeta Parra
Pagina della canzone con tutte le versioni


Depperò sta vita: Riscrittura in livornese di Riccardo Venturi ...
DANKON AL LA VIVODEPPERÒ STA VITA
Dankon al la vivo, la riĉaĵdonanto,
pro la du okuloj, kies vidkapablo
helpas min distingi nigron de la blanko
kaj la stelojn brilajn en la ĉielalto
kaj l'amaton mian en la homamaso.
Depperò sta vita m'avrà dào 'na cèa!
M'ha dào ir Livorno 'e vo sempre all'Ardenza,
quest'anno fa caà però 'un ci so stà senza,
e forza Amaranto, si vinca o si perda,
e poi soprattutto sempre Pisamerda!
Dankon al la vivo, la riĉaĵdonanto,
pro la du oreloj, kies aŭdovasto
kaptas tagon, nokton, grilojn kaj birdkantojn,
batojn kaj turbinojn, bojojn kaj pluvfalojn
kaj la voĉon mildan de la koramato.
Depperò sta vita m'avrà dào 'na cèa!
M'ha dào duottré tope, 'e so' sempre pòe,
ir resto der tempo lo passo ar gabbione
co' mi' amici a 'un fà nulla o a gioà a scopone,
po' si va affà ir bagno, però a Calambrone.
Dankon al la vivo, la riĉaĵdonanto,
pro la voĉdonaco kaj la literaro,
kiuj donis vortojn al la pensimago,
panjo, amiko, frato kaj la luma pado,
kiun laŭiras lante la amata paŝo.
Depperò sta vita m'avrà dào 'na cèa!
M'ha dào ir preariato da quando vo alle medie,
ho campào di tutto, da svernicià le sedie
affà la 'omparza ne' firmi di potta,
mi manca solo andà sur viale affà la zotta.
Dankon al la vivo, la riĉaĵdonanto,
pro la longaj vojoj kaj la piedlaco.
Ili min kondukis al urboj kaj vilaĝoj,
bordoj kaj dezertoj, valoj kaj montaroj
kaj al via domo, korto kaj loĝstrato.
Depperò sta vita m'avrà dào 'na cèa!
M'ha dào 'e venisse Sarvini a Livorno
e menomàle 'e s'è levào di torno,
un fascio in Piazzagrande dé s'è un fatto novo,
varcuno n'ha tirào sulla ghigna un ovo.
Dankon al vi vivo, la riĉaĵdonanto,
pro la kor' sentema al la homaj agoj.
Tremas ĝi vidante homajn cerbumaĵojn,
tremas ĝi vidante la malbonovaston,
tremas ĝi vidante vian okulklaron.
Depperò sta vita m'avrà dào 'na cèa!
M'ha dào 'ponci 'e mi ci so' arroìto,
comincio di mattina, ar tocco so' finito,
a sera so' uno zombi e casco giù ne' fossi,
un giornollàrtro dé ci troveranno ll'ossi.
Dankon al la vivo, la riĉaĵdonanto,
pro la rid' kaj ploro, kiuj pro la kvanto
distingigas ĝojon de malĝojoplanto,
tiujn du enhavojn de ĉiu mia kanto
kaj de via kanto, tutegala kanto,
kaj de ĉies kanto, tiu sama kanto.
Depperò sta vita m'avrà dào 'na cèa!
Ciò da pagàmmi ir Ciao 'e ho dào la 'aparra,
però 'un ciò un vaìno, cara Violetta Parra,
dé te ti se' ammazzata, dice, per amore,
io mi dovre' ammazzà, budello, ogni du' ore.


Pagina della canzone con tutte le versioni

Pagina principale CCG


hosted by inventati.org