Language   

Le Déserteur

Boris Vian
Back to the song page with all the versions


NEERLANDESE (OLANDESE-FIAMMINGO) / DUTCH (FLEMISH) / NEERLANDAIS...
DE DESERTEUR

Meneer de president,
´k schrijf u een brief bij deze,
die u wellicht zult lezen
hoewel u mij niet kent.
Vanmorgen kwam de post
mij met de oproep wekken
om naar het front te trekken
als vechter uitgedost.
Meneer al bent u groot,
u moet het mij vergeven,
maar ik schiet in dit leven
geen arme and´ren dood.
Al stelt het u teleur,
´k heb mijn besluit genomen
niet naar het front te komen.
Ik word een deserteur.

Mijn vader stierf als held
Mijn broers zijn eens vertrokken
In fraaie wapenrokken
Ze sneuvelden in ´t veld.
Mijn moeder huilde lang
Nu ligt ze onder de zoden
Daar kan geen bom haar doden
Daar is ze niet meer bang.
Toen ik gevangen zat
Heeft men mijn vrouw gestolen
Mijn hart, mijn trouw gestolen
En al wat ik bezat.
Nu sluit ik morgenvroeg
De deur af naar ´t verleden
´k Ga zwerven door het heden
Want zo is het genoeg.

Ik trek van noord naar zuid
Ik loop door zon en regen
en kom de mensen tegen
draag zo mijn boodschap uit:
Negeer het kil bevel
En weiger om te strijden
En weiger om te lijden
Blijf uit die oorlogshel.
Meneer de president
Waarom ons bloed te vragen?
Ga zelf uw leven wagen
Als u zo moedig bent.
Nee, ik draag geen geweer
Geef opdracht aan uw knechten
Mij niet te vast te hechten
Knal mij gewoon maar neer.
Mijnheer de president,
Ik schrijf je een brief,
die u misschien zal lezen,
als u tijd heeft.
Ik heb mijn militaire
papieren ontvangen:
Om naar de oorlog te vertrekken,
vóór woensdagavond.
Mijnheer de president,
Ik wil dit niet doen:
Ik ben niet op aarde
om mensen te doden.
Het is niet om u kwaad te maken,
Maar ik heb mijn beslissing genomen:
ik zal deserteren.

Sinds ik geboren ben,
heb ik mijn vader zien sterven,
Mijn broers zien vertrekken
en mijn kinderen zien wenen.
Mijn moeder heeft zo erg geleden
Dat ze nu al in haar graf ligt.
Daar spot ze met de bommen en de wormen.
Toen ik gevangen was heeft
men me mijn vrouw afgepakt
Men heeft me mijn lieve verleden ontstolen.
Morgen heel vroeg zal ik
de deur achter mij dichtdoen
….. en zal ik op weg gaan.

Ik zal mijn kostje bijeen bedelen
Op de Franse wegen
van Bretagne tot de Provence
En ik zal aan de mensen zeggen:
Weiger te gehoorzamen,
Weiger naar de oorlog te gaan,
weiger te vertrekken.
Al het nodig is zijn leven te geven,
Geef dan het uwe,
u bent een goede apostel,
mijnheer de president.
Als u me achtervolgt,
verwittig uw gendarmes
Dat ik niet gewapend zal zijn
En dat ze mogen schieten.


Back to the song page with all the versions

Main Page

Note for non-Italian users: Sorry, though the interface of this website is translated into English, most commentaries and biographies are in Italian and/or in other languages like French, German, Spanish, Russian etc.




hosted by inventati.org