Lingua   

Μια γόμα γλυκιά (Ο ήχος της καμπάνας)

Thalis Triandafillou / Θαλής Τριανταφύλλου



Scarica / ascolta

Loading...

Guarda il video

Loading...

Ti può interessare anche...

Nα δεις τι σου `χω για μετά
(Lavrendis Maheritsas / Λαυρέντης Μαχαιρίτσας)
Η κυβέρνηση
(Yannis Zouganelis / Γιάννης Ζουγανέλης)
Αρχάγγελος Ψαρονίκος
(Yorgos Doultsinos / Γιώργος Δουλτσίνος)


Mia góma glykiá (O íhos tis kambánas)
Στίχοι: Γιώργος Δουλτσίνος
Μουσική: Θαλής Τριανταφύλλου
Αποκλειστικότητα για AWS - 2012

Testo di Yorgos Doultsinos
Musica di Thalìs Triandafillou
Anteprima esclusiva per AWS - 2012

Interpretazione definitiva di Lavrendis Maheritsas / Λαυρέντης Μαχαιρίτσας con il titolo Ο ήχος της καμπάνας

Triandafillou Doultsinos


Il nostro amico greco Yorgos Doultsinos (autore anche di Η κυβέρνηση) ci ha mandato una nuovissima canzone, intitolata "Dolce Gomma", che sarebbe il popolo greco, quando si deciderà a cancellare le cambiali firmate in bianco dai suoi governanti. I versi sono suoi, la musica di un suo amico musicista, Thalìs Triandafillou (una combinazione di nome e di cognome che in italiano suonerebbe "Talete de Rosa") il quale anche la canta, in attesa che venga interpretata da qualche voce più famosa della sua. Si tratta di un'anteprima, esclusiva per AWS, e di ciò molto siamo grati a entrambi gli autori.

povero greco


L'argomento è l'attuale chiodo fisso dei Greci: le misure anticrisi imposte dalla spietata finanza internazionale. Quelle misure che in Grecia si chiamano "koùrema", cioè taglio di barba e capelli, come la rapata a zero che là subiscono ancora i militari di leva. Quelle misure che hanno trasformato la "generazione dei 700 euro" (la paga media del precario greco) nella "generazione dei 450 euro"; mentre, per carità di patria, i lor signori hanno già messo al riparo nelle banche del mondo più o meno 70 miliardi dei sullodati spiccioli.

Mikis Theodorakis con Manolis Glezos, quello che fece sparire la bandiera nazista dall'Acropoli. Alla sottrazione della svastica sventolante sull'Acropoli partecipò anche Lakis (Apostolos) Sandas, il quale ci ha purtroppo lasciati lo scorso anno.
Mikis Theodorakis con Manolis Glezos, quello che fece sparire la bandiera nazista dall'Acropoli. Alla sottrazione della svastica sventolante sull'Acropoli partecipò anche Lakis (Apostolos) Sandas, il quale ci ha purtroppo lasciati lo scorso anno.


Il fatto che la danza infernale sia menata soprattutto dai tedeschi è sentito dai greci come un coltello rigirato nella piaga. Come? eccoli di nuovo qui a comandare nel nostro paese! Non gli basta che gliele abbiamo già suonate una volta; sono tornati per chiudere i conti, rimasti in sospeso, dell'ultima guerra. Noi di AWS sappiamo che la guerra è assai più lunga di quello che pensano in Grecia: la guerra che abbiamo in mente noi dura al minimo centomila anni, praticamente coincide con la presenza umana sul pianeta. Ciò non toglie che molti greci, tra i quali il nostro bravo Doultsinos, così vivono l'ingerenza tedesca; e anche quando sembrano riderci sopra, si sente che non lo fanno di certo per scherzare. I loro governanti che si sono piegati agli accordi imposti vengono tranquillamente bollati come traditori e rinnegati. E chi mostra di fidarsi ancora delle loro menzogne, invece di dar vita a una seconda resistenza, passa per inguaribile imbecille, intontito dal pallone e dalla televisione.

La canzone popolare, come accade da quando c'è la Grecia indipendente, continua ad accompagnare le vicende pubbliche, le crisi e le tragedie. E il dono che ci hanno fatto Giorgio e Talete è qui a dimostrarlo. (gpt)
Ο 'Ελληνας φίλος μας, ο Γιώργος Δουλτσίνος, μας έστειλε ένα φρέσκο τραγούδι με τίτλο «Γόμα Γλυκιά». Τους στίχους τους έγραψε αυτός, την μουσική ένας φίλος του, ο καλός συνθέτης Θαλής Τριανταφύλλου, ο οποίος και το λέει, περιμένοντας κάποιο ερμηνευτή με φωνή πιο γνωστή από την ειδική του. Προκείται για μία πρώτη ακρόαση, αποκλειστική για τα AWS, και πολύ είμαστε ευγνώμονες στους δύο δημιουργούς.

Το νόημα του τραγουδιού είναι ο τωρινός εφιάλτης των Ελλήνων: το κούρεμα επιβαλλομένο, θες η δεν θες, από τις διεθνές, κρατικές και χρηματικές, εξουσίες, δηλαδή εκείνα τα άγρια μέτρα που κάνανε "η γενιά των 700 ευρών" να γίνει "η γενιά των 450"...ενώ οι σεβαστοί Προστάτες της Πατρίδος πηγαίνανε σχεδόν 70 δυσ. ευρώ στις τράπεζες του κόσμου, για να μην κρυώσουν μεσ' στις ελληνικές βοριάδες.

Το πράγμα που αυτόν τον χορό των διαβόλων κυρίως τον στήσανε οι Γερμανοί, λιτουργεί για τους 'Ελληνες σαν μαχαίρι στριμμένο σε παλιά πληγή. Νά τους πάλι να τυραννούν την χώρα μας! Δεν τους φθάνει που μία φορά τους ξυλίσαμε όπως άξισε; 'Ηρθαν πάλι να κλείσουν τους λογαριασμούς του πολέμου, τάχα ακόμα ανοικτούς για αυτούς. Εμείς των AWS το ξέρουμε καλά που δεν υπάρχουν πόλεμοι πολλοί, μα υπάρχει μονάχα ένας πόλεμος, πάντα ο ίδιος πόλεμος, με διαρκεία εκατό χιλιάδες χρονων, τόσα είναι τα χρόνια του ανθρώπου στου πλανήτη την επιφάνεια...Αλλά σωστά οι γενιές μας περισσότερο θυμούνται τα τελευταία επισόδια του απέραντου πολέμου, και ακριβώς τα θυμούνται οι 'Ελληνες, όπως ο καλός μας ο Δουλτσίνος, όταν τους πρέπει να ζούνε σαν σε μία καινούρια γερμανική κατοχή. Για αυτό, εάν και κάπου μοιάζουν σαν να κάνουν πλάκα, πάντα μένει πολύ σοβαρός ο λόγος τους. Για αυτό δεν φοβούνται να φωνάζουν προδότες και αποστάτες τους αρχηγούς τους, που υπογράφουν συγκεκριμένες συμφωνίες με τους...εχθρούς, για αυτό περιφρωνούν όσους ανόητους πιστούς, που ξέρουν μονάχα τα στάδια και τα κανάλια, ακόμα καταπίνουν τα δηλητηριώδα δημόσια ψέματα, πουλημένα σαν υπεράσπιση του λαού.

Το λαικό τραγούδι στην Ελλάδα πάντα γεννήθηκε απ'τις κοινές περιπέτιες, τις κρίσεις και τις τραγωδίες του λαού. Το δώρο που μας κάνανε ο Γιώργος και ο Θαλής είναι εδώ για να το δείξει και τώρα. (gpt)
Notre ami grec Yorgos Doultsinos, auteur aussi de Η κυβέρνηση – LE GOUVERNEMENT , nous a envoyé une toute récente chanson intitulée « Gomme douce », laquelle serait le peuple grec, quand il se décidera à à effacer les chèques en blanc de ses gouvernants. Les vers sont de lui, la musique de son ami musicien, Thalès Triandafillou, qui la chante aussi, en attente qu'elle soit interprétée par quelque voix plus célèbre de la sienne. Il s'agit d'une avant-première, exclusive pour les CCG, et de ceci nous sommes très reconnaissants aux deux auteurs.

Des députés grecs se rendant au Parlement pour voter les “mesures”, encapuchonnés comme les délateurs collabos durant l'Occupation.
Des députés grecs se rendant au Parlement pour voter les “mesures”, encapuchonnés comme les délateurs collabos durant l'Occupation.


Le sujet est l'abcès actuel des Grecs: les mesures anticrises impitoyables imposées par la finance internationale. Ces mesures qu'en Grèce, on appelle "koùrema", c'est-à-dire coupe de barbe et cheveux à ras, comme la boule à zéro que les conscrits subissent encore là-bas. Ces mesures qui ont transformé la "génération du sirocco 700", la paye moyenne du Grec précaire, en "génération du sirocco 450 "; pendant que, par charité patriote, ces messieurs ont déjà mis à l'abri dans les banques du monde plus ou moins 70 milliards d'Euros de leurs petites monnaies.

Mikis Theodorakis avec Manolis Glezos, qui fit disparaître le drapeau nazi de l'Acropole. À l'enlèvement du svastika flottant sur l'Acropole participa aussi Lakis (Apostolos) Sandas qui nous a malheureusement laissé l'an dernier.
Mikis Theodorakis avec Manolis Glezos, qui fit disparaître le drapeau nazi de l'Acropole. À l'enlèvement du svastika flottant sur l'Acropole participa aussi Lakis (Apostolos) Sandas qui nous a malheureusement laissé l'an dernier.


Le fait que cette danse infernale soit menée surtout par les Allemands est ressenti par les Grecs comme un couteau retourné dans la plaie. Comment ? Les revoici à commander dans notre pays! Il ne leur suffit pas de nous avoir déjà joués une fois; ils sont revenus pour clôturer les comptes, restés en suspens, depuis la dernière guerre.
Nous des CCG, nous savons que la guerre est passablement plus longue que ce qu'ils en pensent en Grèce: la guerre qui nous avons à l'esprit ne dure pas moins de cent mille ans, elle coïncide pratiquement avec la présence humaine sur la planète. Ceci n'enlève rien au fait que beaucoup de Grecs - parmi lesquels notre bon Doultsinos – vivent ainsi l'ingérence allemande; et même quand ils semblent en rire, on sent bien qu'ils ne le font certainement pas pour plaisanter. Leurs gouvernants, qui se sont pliés aux accords imposés, sont tranquillement désignés comme traîtres et renégats. Et celui qui semble se fier encore à leurs mensonges, au lieu de donner vie à une seconde résistance, passe pour imbécile incurable, écervelé du ballon et de la télévision.

La chanson populaire, comme il arrive depuis que la Grèce est indépendante, continue à accompagner les événements publics, les crises et les tragédies. Et le cadeau que nous ont fait Yorgos et Thalès le démontre. (gpt, trad. Marco Valdo M.I.)
Δεν υπάρχουν τώρα τανκς και πολυβόλα
έφυγαν τα κράνη και ήρθαν οι γραβάτες
που θα σπρώχνουνε μπροστά μια άσπρη κόλα
να υπογράφουν της πατρίδας αποστάτες

Και μετά θα αναγράφονται οι όροι
και μετά θα μπαίνουν οι προϋποθέσεις
να μας σώζουν οι ξανθοί οι σταυροφόροι
που θα παίρνουν απ' ευθείας αναθέσεις

Δεν θα περάσει ούτε κι αυτό
δεν θα περάσει δεν είναι αρκετό
θα σηκωθεί ξανά ο σκυφτός
και θα ορθώσει ανάστημα εμπρός
Θα τους τα σκίσει τα μαύρα χαρτιά τους
σκληρές ποινές θα καρφώνουν τ' αυτιά τους
και τη σκλαβιά που θα 'χουν ορίσει
θα ‘ρθει μια γόμα γλυκιά να τη σβήσει

Δεν θα φέρνουν τα καμιόνια μαύρες μπότες
μα οι μαύρες Μερσεντές γκρίζους φακέλους
οι παππούδες θα θυμούνται τις μπομπότε
και στη κόλαση θα ψάχνουμε γι' αγγέλους

Θα 'ναι πρόθυμοι ξανά για παραμύθια
όσοι ξέρουν να γεμίζουν τις κερκίδες
θα πεθαίνουν στου προδότη την αλήθεια
οι πιστοί που θα τους δίνει τις ασπίδες

Δεν θα περάσει ούτε κι αυτό
δεν θα περάσει δεν είναι αρκετό
θα σηκωθεί ξανά ο σκυφτός
και θα ορθώσει ανάστημα εμπρός
Θα τους τα σκίσει τα μαύρα χαρτιά τους
σκληρές ποινές θα καρφώνουν τ' αυτιά τους
και τη σκλαβιά που θα 'χουν ορίσει
θα ‘ρθει μια γόμα γλυκιά να τη σβήσει

inviata da Gian Piero Testa - 21/3/2012 - 17:43





Il testo definitivo inciso da Lavrendis Maheritsas
dal disco Δεν έχει...Μα (Non ci sono ...ma)
Δεν έχει...Μα

Come segnalava Gian Piero nel 2014 la prima versione pubblicata in anteprima nel disco ha cambiato titolo, diventando Ο ήχος της καμπάνας (Il suono della campana) ed è interpretata da Lavrendis Macherits. Qui il testo completo:
Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΑΣ

Δεν υπάρχουν τώρα τανκς και πολυβόλα
έφυγαν τα κράνη και ήρθαν οι γραβάτες
για να σπρώχνουνε μπροστά μιαν άσπρη κόλα
και να υπογράφουν της πατρίδας οι αποστάτες

Και μετά να αναγράφονται οι όροι
και μετά να μπαίνουν οι προϋποθέσεις
να μας σώζουν οι ξανθοί οι σταυροφόροι
ήρθαν για να πάρουν απ' ευθείας αναθέσεις

Δε θα περάσει ούτε κι αυτό
και το κελί μας θα μείνει κενό
θα σηκωθεί ξανά ο σκυφτός
και θα ορθώσει ανάστημα εμπρός
θα τους τα κάψει τα μαύρα χαρτιά τους
σκληρές ποινές θα καρφώνουν τ' αυτιά τους
και η σκλαβιά που έχουν ορίσει
στάχτη θα γίνει κι η φωτιά δε θα σβήσει

Δε θα φέρνουν τα καμιόνια μαύρες μπότες
μα οι μαύρες Μερσεντές γκρίζους φακέλους
οι παππούδες θα θυμούνται τις μπομπότες
και στην κόλαση θα ψάχνουμε γι' αγγέλους

Βρήκαν πρόθυμους ξανά για παραμύθια
όσους ξέρουν να γκρεμίζουν τις πατρίδες
να σκοτώνουν στου αφέντη την αλήθεια
οι πιστοί που θα τους δίνει τις ασπίδες

Δε θα περάσει ούτε κι αυτό
και το κελί μας θα μείνει κενό
θα σηκωθεί ξανά ο σκυφτός
και θα ορθώσει ανάστημα εμπρός
θα τους τα κάψει τα μαύρα χαρτιά τους
σκληρές ποινές θα καρφώνουν τ' αυτιά τους
και η σκλαβιά που 'χουν ορίσει
στάχτη θα γίνει κι η φωτιά δε θα σβήσει

Ο ήχος της καμπάνας, ακούγεται γλυκός
όταν το σχοινί της, τ' αρπάζει ο λαός

29/8/2016 - 11:08




Lingua: Italiano

Versione italiana di Gian Piero Testa

Deputati greci vanno in Parlamento a votare le
Deputati greci vanno in Parlamento a votare le "misure", incappucciati come i delatori collaborazionisti durante l'Occupazione
UNA DOLCE GOMMA

Non ci sono adesso tanks e mitragliatrici
sono spariti gli elmetti ma qui ci sono le cravatte
che schiaffandogli davanti un foglio bianco
faranno firmare i rinnegati della patria

E dopo si registreranno i termini
e dopo si introdurranno le condizioni
per cui ci salveranno i crociati biondi
che assumeranno la responsabilità diretta

Neppur questo passerà
non passerà non è abbastanza
ancora una volta si solleverà chi sta piegato
e ritto gli starà di fronte per quanto è alto
Gli straccerà le loro carte nere
di dure sentenze gli trapasserà le orecchie
e la schiavitù che avranno ordito
arriverà una dolce gomma a cancellarla

Non ci porteranno i camion stivali neri
ma faldoni grigi le nere Mercedes
i nonni ricorderanno il pan di meliga
e andranno a cercar angeli all'inferno

Saranno pronti a bersi ancora favole
quanti sanno solo affollare le gradinate
moriranno nella verità del rinnegato
i creduloni che accoglieranno i suoi scudi di protezione.

Neppur questo passerà
non passerà non è abbastanza
ancora una volta si solleverà chi sta piegato
e ritto gli starà di fronte per quanto è alto
Gli straccerà le loro carte nere
di dure sentenze gli trapasserà le orecchie
e la schiavitù che avranno ordito
arriverà una dolce gomma a cancellarla

21/3/2012 - 17:43




Lingua: Inglese

Traduzione italiana di Riccardo Venturi (del testo definitivo)
27/28 maggio 2016

Riportiamo qui la traduzione del testo completo. La canzone era stata reinserita in una pagina autonoma
IL SUONO DELLA CAMPANA

Non ci sono ora mitraglie e carri armati,
via gli elmetti, sono venute le cravatte
a spingere per un foglio bianco di carta
e perché lo firmino i traditori della patria [1]

E una volta precisati i termini
dopo che sono stati ammessi i requisiti,
son venuti a salvarci i crociati biondi
e ad assumere direttamente gli incarichi

Ma tutto questo no, non passerà, e resterà
vuota la cella che ci han preparato. [2]
Si rialzerà chi si è chinato
e risolleverà la testa andando avanti,
e gliele brucerà, quelle loro cartacce nere, [3]
avranno da intender bene dure pene. [4]
E la schiavitù che hanno stabilito
sarà incenerita, e il fuoco non si spegnerà

Non ci saranno camion a portare stivali neri,
ma nere Mercedes a portare grigi fascicoli,
i nonni ricorderanno le bobotes [5]
e cercheremo angeli all'inferno

Han ritrovato chi crede volentieri alle fandonie, [6]
gente che sa come demolire i paesi, [7]
per ammazzare con la verità del padrone,
quelli fidati, cui lui consegna gli scudi

Ma tutto questo no, non passerà, e resterà
vuota la cella che ci han preparato.
Si rialzerà chi si è chinato
e risolleverà la testa andando avanti,
e gliele brucerà, quelle loro cartacce nere,
avranno da intender bene dure pene.
E la schiavitù che hanno stabilito
sarà incenerita, e il fuoco non si spegnerà

E dolce il suono si ode della campana
quando la corda sì, il popolo gliela strapperà.
[1] Alla lettera, gli apostati (αποστάτες) della patria. In una lingua permeata di concetti religiosi come il greco è del tutto normale, ma ho preferito rendere con “traditori”, più comune e più immediato in italiano.

[2] Alla lettera, Yorgos Doultsinos dice solo: “resterà vuota la nostra cella”. Ho preferito estendere il concetto per chiarezza, anche se si tratta, ovviamente, di una mia arbitrarietà.

[3] Il “foglio bianco”, una volta firmato, diventa carta nera. Anche le “cartacce” sono una mia arbitrarietà dovuta all'uso comune italiano; avrei potuto mettere anche “scartoffie nere”.

[4] Alla lettera: “dure pene inchioderanno/trafiggeranno i loro orecchi”. La mia traduzione “ad sensum” non rende forse bene la durezza dell'espressione greca.

[5] Le bobotes, durante la guerra e il dopoguerra, erano pagnotte o focacce fatte con la farina di granoturco. Un pane da poveracci.

[6] Alla lettera: “han ritrovato volonteriosi per le fandonie”.

[7] Alla lettera: “...come demolire le patrie”. In greco si fa uso maggiore e comune della parola πατρίδα, ma in italiano diremmo difficilmente “demolire le patrie”. L'espressione, in italiano, mi darebbe un retrogusto fascista che in greco, ovviamente, non ha.

29/8/2016 - 11:57




Lingua: Francese

Version française – LE PAIN NOIR – Marco Valdo M.I. – 2012
d'après la version italienne UNA DOLCE GOMMA de Gian Piero Testa – 2012
d'une chanson grecque Μια γόμα γλυκιά – Thalès Triandafillou / Θαλής Τριανταφύλλου – 2012
Texte de Yorgos Doultsinos et musique de Thalìs Triandafillou


Laisse-moi, avant d'aller plus loin te dire, à toi, ô Lucien l'âne mon ami, et tu le comprendras sûrement, pourquoi j'ai choisi un autre titre, bien loin du titre grec, que j'aurais dû traduire par « Ma Gomme douce »... Si j'ai choisi comme titre « LE PAIN NOIR », c'est qu'il figure dans la canzone et surtout, qu'il est un souvenir (dans toute l'Europe contemporaine) de l'Occupation (nazie ou apparentée) et de toutes les périodes de disette, de famine, de malheur qui ont frappé au cours de l'histoire... Le pain noir, c'est aussi et toujours, le pain des pauvres, le pain de la misère... fait de la mélique, melica, meliga, d'orge, de sorgho, de maïs. C'est le pain de la longue patience, c'est le pain de l'endurance, c'est le pain de la résistance (Ora e sempre : Resistenza !).

Tu dis juste, Marco Valdo M.I., mon ami. Ce pain noir, on l'appelle ici, le « pain allemand »... C'est tout dire. Quant à la chanson elle-même, elle raconte, me semble-t-il, ce que tu résumes souvent par « Regardez ce qu'ils font aux Grecs ! » - sous-entendu, à peine d'ailleurs, « Regardez ce qu'ils vont vous faire demain... » et je pense que tes Histoires d'Allemagne sont aussi à considérer dans ce sens. Avant de conclure, deux mots sur la chanson... Comme tu le sais, je suis Lucien l'âne, et ce n'est pas un hasard, si je suis le « porteur de lumière »... je viens de la nuit des temps et je peux ainsi confirmer que la chanson – en Grèce particulièrement, puisqu'il s'agit de la Grèce, mais pas seulement – est le véhicule par excellence des mots de résistance : elle se chante, elle se passe de bouche à oreille, elle se siffle, elle se marmonne, elle se muse, elle se susurre, elle se murmure, elle se chuchote, elle se crie, elle se hurle... Elle se dresse droite dans l'air, elle rase le sol, elle monte au ciel, elle raconte, elle énonce, elle accuse, elle dénonce, elle maudit, elle jette des sorts, elle ensorcèle... Elle rampe, elle circule, elle vole, elle gronde, elle illumine, elle fulmine, elle grogne, elle râle, elle sonne le tocsin, elle appelle aux armes et finalement, elle célèbre la victoire... Avec elle et par elle, nous tissons, toi et moi et les Grecs et les autres, jour après jour, obstinément, le linceul de ce vieux monde corrompu, frêle, morbide et cacochyme

Ainsi Parlaient Marco Valdo M.I. et Lucien Lane.
LE PAIN NOIR

Cette fois, il n'y a ni tanks ni mitrailleuses
Les casques ont disparu mais les cravates sont là
Qui à coups de gifles sur une feuille blanche
Feront signer les renégats

Et après, ils fixeront les délais
Et après, ils révèleront leurs conditions
Auxquelles ces blonds croisés nous sauveront
Qui en prendront le contrôle direct

Même cela ne suffira pas
Ne passera pas, ce n'est pas assez
Encore une fois, se relèvera celui qui est plié
Et droit, il fera face de toute sa hauteur
Il déchirera leurs dossiers noirs
De dures tirades, il percera leurs oreilles
Et l'esclavage qu'ils auront ordonné
Une douce gomme saura l'effacer.

Nous ne verrons pas leurs camions de bottes noires
Mais leurs Mercédès noires et leurs costumes gris
Et nos grands-parents se ressouviennent du pain noir
Et s'en vont rechercher les anges en enfer.

Les crédules sont prêts à gober d'autres fables
Ils savent seulement peupler les gradins
Et mourront dans la vérité du renégat
Eux qui acceptent leurs boucliers de protection.

Même cela ne suffira pas
Ne passera pas, ce n'est pas assez
Encore une fois, se relèvera celui qui est plié
Et droit, il fera face de toute sa hauteur
Il déchirera leurs dossiers noirs
De dures tirades, il percera leurs oreilles
Et l'esclavage qu'ils auront ordonné
Une douce gomme saura l'effacer.

inviata da Marco Valdo M.I. - 28/3/2012 - 11:33


Αγαπητοί φίλοι του AWS σας ευχαριστώ πολύ, για αυτήν την τιμητική ανάρτηση ενός ακόμα τραγουδιού μου. Κάπου χθες ήταν η θερινή ισημερία, ίσως να είναι σημαδιακό, αφού αρχίζει πια να μεγαλώνει Η ΜΕΡΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ. Είναι συγκινητικό και όμορφο, που αποδεικνύεται πόσο δημιουργική μπορεί να γίνει η διαφορετικότητα και πώς ενώνουν τους λαούς οι ίδιες ελπίδες και προσδοκίες. Η επιλογή της φωτογραφίας του Μίκη και του Μανώλη Γλέζου έγινε σαν μια μικρή τιμή στην ανεκτίμητη προσφορά τους στον αιώνιο αγώνα κατά αυτών που λεηλατούν την ανθρωπότητα. Ιδιαιτέρως ευχαριστώ το φίλο της Ελλάδας Gian Piero Testa, τον Ricardo Venturi και βέβαια τον εξαιρετικό συνθέτη και καλό μου φίλο, Θαλή Τριανταφύλλου. Το τραγούδι είναι ένα πρώτο demo, μόνο με το πιάνο και τη φωνή του Θαλή. Δεν μας ενδιέφερε η επαγγελματική προσέγγιση, αλλά μόνο η κατάθεση ψυχής και η μικρή συμμετοχή στις αγωνίες των συμπολιτών μας. Ευχαριστούμε.

Γιώργος Δουλτσίνος - 22/3/2012 - 11:39


Traduco il bel messaggio di Yorgos Doultsinos, che torno a ringraziare.
"Cari amici di AWS vi ringrazio molto per questa pubblicazione, di cui mi sento onorato, di un'altra mia canzone. Proprio ieri era l'equinozio di primavera, e la cosa non è forse senza significato, poiché il giorno incomincia ad allungarsi a scapito della notte. E' bello e commovente vedere quanto creativa possa diventare la differenza e come i popoli siano uniti dalle stesse speranze e dalle stesse aspettative. La scelta della fotografia di Mikis e di Manolis Glezos è diventata come un piccolo omaggio al loro inestimabile contributo alla secolare guerra contro chi spoglia l'umanità. In particolare ringrazio l'amico della Grecia, G.P.T., Riccardo Venturi e ovviamente l'eccezionale compositore mio amico, Thalìs Triandafillou. La canzone è una prima "demo", solo al pianoforte e con la voce di Thalìs. Non ci interessava un approccio professionale, ma solo l'espressione dell'anima e la piccola partecipazione alle lotte dei nostri concittadini. Grazie".

*

Je traduis le beau message de Yorgos Doultsinos, que je remercie à nouveau.
"Chers amis des CCG, je vous remercie beaucoup pour cette publication dont je me sens honoré, d'une autre de mes chansons. Hier, c'était l'équinoxe de printemps, et la chose n'est pas sans signification, car c'est le moment où le jour commence à s'allonger au détriment de la nuit. Et il beau et émouvant de voir combien peut devenir créatrice la différence et comment les peuples sont unis par les mêmes espoirs et les mêmes expectatives. Le choix de la photographie de Mikis et de Manolis Glezos est comme un petit hommage à leur contribution inestimable à la guerre séculaire contre ceux qui dépouillent l'humanité. Je remercie en particulier l'ami de la Grèce G.P.T., Riccardo Venturi et évidemment le compositeur exceptionnel mon ami, Thalès Triandafillou. La chanson est une "démo", seul au piano et avec la voix de Thalès. Une approche professionnelle ne nous intéressait pas, mais seulement l'expression de l'âme et notre petite participation aux luttes de nos concitoyens. Merci."
(trad. fr. Marco Valdo M.I.)

Gian Piero Testa - 22/3/2012 - 13:55


GRECIA. SI SPARA DAVANTI AL PARLAMENTO GRIDANDO: ‎‎"COSÌ NON LASCIO DEBITI"

Orribile suicidio stamattina a piazza Syntagma. ‎
Un uomo di 77 anni si è sparato davanti alla folla. ‎
In un biglietto: "Finirete come Mussolini". Manifestazioni in piazza, la polizia carica.


di Cinzia Gubbini, da Il Manifesto del 4 aprile 2012‎

L’albero accanto al quale il pensionato di 77 anni si è sparato
L’albero accanto al quale il pensionato di 77 anni si è sparato


E' successo questa mattina alle 9, in piazza Syntagma, Atene: un uomo di 77 anni, pensionato, ha ‎tirato fuori una pistola e si è sparato. Nessuno ha potuto fare nulla se non constatarne il decesso. ‎‎L'uomo ha commesso il suicidio dietro un albero, che ora è velocemente diventato un ‎piccolo altare laico, pieno di preghiere e biglietti di solidarietà. Trovare notizie "ufficiali" ‎è abbastanza difficile: la storia non sta avendo una grande eco. Se non sui social network, come ‎Facebook e Twitter, dove invece la vicenda di quello che già viene definito un "suicidio politico" ‎sta rimbalzando da questa mattina (sul sito sito di Rt numerose informazioni). E in Grecia, ‎ovviamente, dove diverse persone si stanno radunando a piazza Syntagma sede della maggior parte ‎delle manifestazioni che hanno invaso la Grecia in questi difficilissimi anni. E che oggi pomeriggio ‎è tornata a riempirsi di persone: manifestazioni nate twittando soprattutto ed è sempre su Twitter ‎che vengono rilanciati gli allarmi per i comportamenti della polizia. "La gente muore e ‎loro continuano a lanciare lacrimogeni e a caricare", l'accusa di un utente. in molti ‎raccontano di pesanti cariche della polizia, e ci sono voci di feriti. Sul numerose informazioni. ‎L'uomo, prima di togliersi la vita, avrebbe gridato: "Così non lascio debiti ai miei figli". Secondo ‎altri testimoni, invece, non ha detto nulla. ‎

Georgios Tsolakoglu se la ride con alcuni gerarchi nazisti
Georgios Tsolakoglu se la ride con alcuni gerarchi nazisti


Fatto sta che è stato ritrovato un biglietto, diffuso dal giornale greco Proto Thema in cui si ‎leggono le ultime parole dell'uomo. Che paragona il governo di Papademos a quello di Georgios ‎Tsolakoglu, che collaborò con i nazisti: "Il governo Tsolakoglu - si legge nel biglietto - ‎‎non mi lascia scelta. Metto fine in modo dignitoso alla mia vita prima di andare a cercare il ‎cibo nei cassonetti e diventare un peso per i miei figli". Nello stesso biglietto l'uomo fa ‎riferimento a Mussolini: "Un giorno i giovani senza futuro prenderanno le armi, e ‎impiccheranno i traditori a testa in giù a piazza Syntagma, come hanno fatto gli italiani con ‎Mussolini nel '45" . L'identità dell'uomo non è ancora stata accertata. Secondo ‎un'intervista rilasciata a Skai Radio dal presidente dell'Associazione dei farmacisti Constantinos ‎Lourantos (proprio oggi i farmacisti in grecia erano in sciopero, e hanno lanciato un grave allarme, ‎perché la capitale sarebbe a secco di medicinali) si tratterebbe di Dimitris Christoulas, un ‎farmacista costretto a vendere il suo negozio a causa della crisi.

Bartleby - 5/4/2012 - 09:30


Grecia. Più di tante parole…
pianto-grecia


Dal blog http://tro-ma-ktiko.blogspot.it

Bartleby - 5/4/2012 - 10:12


Όχι βέβαια Ελλάδα μου, δεν σου αξίζει τέτοια ''τύχη''.

Γιώργος Δουλτσίνος - 6/4/2012 - 22:02


Traduzione: «Certo che no, Grecia mia, non ti meriti tale "fortuna"».

Gian Piero Testa - 10/4/2012 - 15:47


http://youtu.be/Wc-VZIzyqUg

Καλημέρα φίλοι μου. Σας στέλνω και μια πρώτη προσπάθεια που κάναμε να οπτικοποιήσουμε το τραγουδάκι.
Χαιρετισμούς Ricardo, Gian Piero...

Γιώργος Δουλτσίνος - 7/4/2013 - 14:46


Καλημέρα σου, φίλε. Χαίρομαι για το βίντεο, που ακούγεται πολύ καλά. Οι αρχές της ιστοσελήδας σίγουρα θα το τοποθετήσουν εκεί όπου πρέπει. Μπράβο στο συνθέτη, και μπράβο στον στιχουργό!

Gian Piero Testa - 7/4/2013 - 17:31


Il nostro amico Yorgos Doultsinos è ora l'autore dei testi di un intero disco, che, musicato da Thalis Triandafillou, è stato presentato al pubblico ateniese sabato scorso, 8 febbraio. Il disco si intitola Δεν έχει...Μα (Non ci sono ...ma) ed è interpretato da noti cantanti, come Lavrendis Macheritsas (che già annoveriamo come compositore della canzone Nα δεις τι σου `χω για μετά "Guarda cosa ti riservo per dopo", Kostas Makedonas, Pandelis Thalassinos, e altri.

La canzone, già postata in questa pagina, nel disco ha cambiato titolo, diventando Ο ήχος της καμπάνας ed è interpretata da Lavrendis Macheritsas, ed eccola già in YouTube.Sono molto contento che Yorgos e il bravo compositore Talete Triandafillou abbiano compiuto questo importante passo, con la pubblicazione di un intero album personale, e credo che siamo tutti lusingati per avere assistito al primo embrione dell'opera. Ho pregato Yorgos di mandarmi anche gli altri testi, in modo che li possa tradurre. Tra l'altro, tra i pezzi del nuovo disco, c'è anche la canzone dedicata a Nikos Xylouris, Αρχάγγελος Ψαρονίκος, che quando postammo non era ancora registrata. Συγχαρητήρια, φίλοι Γιώργε και Θαλή!!

Gian Piero Testa - 20/2/2014 - 19:37


Pagina principale CCG

Segnalate eventuali errori nei testi o nei commenti a antiwarsongs@gmail.com




hosted by inventati.org