Lingua   

Ο Μπεζεντάκος (Οι αστοί τρομάξανε)

Panos Tzavellas / Πάνος Τζαβέλλας




Ti può interessare anche...

La Fabbrica dei Morti
(Kalashnikov collective)
CPT vergogna italiana
(Guido Foddis)


O Bezendákos (Oi astoí tromáxane)
[1975]
Στίχοι: Πάνος Τζαβέλλας
Μουσική: Βασίλης Τζανακάκης
Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Τζαβέλας
'Αλμπουμ: Απ' τ αντάρτικο λημέρι του

Testo: Panos Tzavellas
Musica: Vasilis Tzanakakis
Primo interprete: Panos Tzavellas
Album: Απ' τ αντάρτικο λημέρι του

Michalis Bezendakos. Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος.
Michalis Bezendakos. Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος.
Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος
απó Κόκκινο Φάκελο, Ιστορικó, πολιτικό blog για την ιστορία της διεθνούς και ελληνικής αριστεράς - 26/9/2010

Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος γεννήθηκε στην Μάνη και από νωρίς γνώρισε με την προσωπική του συμμετοχή τους αγώνες της εργατιάς που μαστίζονταν από την φτώχεια και την άγρια εκμετάλλευση. Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1929 αφού αποχώρησε από την ομάδα των "Αρχειομαρξιστών". Την 1/8/1931 σε μια σύγκρουση στην Δραπετσώνα ανάμεσα σε μέλη του ΚΚΕ και χωροφύλακες που επιχειρούσαν να διαλύσουν την συκγέντρωσή τους σκοτώθηκε ο αστυφύλακας Γυφτοδημόπουλος. Οι αρχές κατηγόρησαν για την δολοφονιά αυτή τον Μιχάλη Μπεζεντάκο. Στην σύγκρουση παρευρίσκονταν και οι παρακάτω εκτός του Μ Μπεζαντάκου: Κ Σαρίκας, Μ Βοσνάκης, Μόσχος, Δούλγέρης, Γ Καλογερίδης, Λ Δημητριάδης. Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος που ως τότε κρύβονταν σε σκηνή στην περιοχή Μαγκουφάνα συλλαμβάνεται μερικές μέρες αργότερα. Οι αρχές των μεταφέρουν στις φυλακές Συγγρού με σκοπό να τον περάσουν απο δίκη για ανθρωποκτονία τον Απρίλη του 1932. Τότε είναι που το ΠΓ του ΚΚΕ αποφασίζει την απόδραση του. Με διασυνδέσεις που το Κόμμα έχει φροντίζει να μεταφέρει τον Μπεζεντάκο στο κελί του Νεφελούδη και του Μαρμαρέλη. Ο Μπεζεντάκος ξεκινά να προσποιείται τον άρρωστο στα προσκλητήρια και μένει κουκουλωμένος στο στρώμα του. Τρώει ελάχιστα και ζητάει νερό το οποίο ρίχνει κάθε με μέρα 2 με 3 φορές σε ένα ήδη μουχλιασμενο σημείο στον τοίχο του μπάνιου. Αργότερα η οργάνωση του ΚΚΕ του προμηθεύει και εργαλεία για να τρυπήσει τον τοίχο. Στις 5/3/1932 ο Μιχάλης Μπεζεντάκος δεν εμφανίζεται στο προσκλητήριο. Οι φύλακες ήδη γνωρίζουν οτι είναι άρρωστος και δεν ασχολούνται περισσότερο μαζί του. Ο ίδιος βρίσκεται κλεισμένος στο μπάνιο και μετά το προσκλητήριο ξεκινά αργά και μεθοδικά να γκρεμίζει τον τοίχο. Παράλληλα, στο δωμάτιο κάτω απο τα σκεπάσματα έχουν στοιβαχθεί κούτσουρα στο σχήμα του ανθρώπινου σώματος για παραπλάνηση. Το βράδυ ο τοίχος έχει τρυπήσει και ο Μιχάλης Μπεζεντάκος πηδά στο κενό. Απο κάτω τον περιμένουν μέλη του ΚΚΕ που τον μεταφέρουν σε ασφαλές σπίτι όπου κρύβεται μέχρι να αναρρώσει απο χτύπημα στο κεφάλι που του προκάλεσε η πτώση. Στις 10 το άλλο πρωί ένας φύλακας εντοπίζει την τρύπα του μπάνιου και μετά το προσκλητήριο αντιλαμβάνονται και την απόδραση του Μπεζεντάκου. Ακολουθούν όπως λέει και το τραγούδι που η απόδραση αυτή ενέπνευσε στο λαό, χαμός από τηλεγραφήματα, έρευνες και ανακρίσεις. Ο Νεφελούδης και ο Μαρμαρέλης ανακρίνονται και τους επιβάλλεται μια παράταση της ποινής τους κατά 2 μήνες για συνεργεία. Ο προοδευτικός κόσμος αγανακτά με την απόφαση και διαδηλώνει οτι : "Οι φυλακισμένοι έχουν το δικαίωμα, αν μπορούν να δραπετεύσουν". Απο τους δεσμοφύλακες τιμωρήθηκε ο φύλακας Κυριάγκωνας με έξι μήνες εκτός υπηρεσίας για βαρειά αμέλεια καθήκοντος. Ο ίδιος δήλωσε περιπαικτικά οτι : "και τι χρειαζόμαστε εμείς , άμα πάρει απόφαση το ΠΓ να δραπετεύσουν οι κομμουνιστές, όλοι θα αποδράσουν". Αργότερα ο Μιχάλης Μπεζεντάκος φυγαδεύεται στην ΕΣΣΔ.

Απο εδώ ξεκινά όλη η μαύρη παραφιλολογία σχετικά με την τύχη του Μιχάλη Μπεζεντάκου. Πολλοί, αριστερών αποχρώσεων κυρίως, υποστηρίζουν οτι τα ίχνη του Μπεζεντάκου χάνονται, οτι το ΚΚΕ εδώ ανακοινώνει οτι ο Μπεζεντάκος κατατάσσεται στις Διεθνείς Ταξιαρχίες και οτι σκοτώνεται στον ισπανικό εμφύλιο, ενώ κάτι τέτοιο έιναι ψέμα. Κατά την δική τους ιστορική πραγματικότητα ο Μιχάλης Μπεζεντάκος πέφτει θύμα του Στάλιν και των εκκαθαρίσεων του και πεθαίνει βασανισμένος σε κάποιο νοσοκομείο της ΕΣΣΔ. Ο λόγος για τον οποίο ο Μπεζεντάκος διώκεται είναι οι φιλοτροτσκιστικές του πεποιθήσεις...

Όπως ήδη προαναφέραμε ο Μιχάλης Μπεζεντάκος πριν την ένταξη του στο ΚΚΕ ανήκε στην τροτσκιστικά "χρισμένη" φράξια των αρχειομαρξιστών. Η μετάβασή του στο ΚΚΕ έγινε μετά απο αίτηση του ιδίου και αφού συζήτησε με την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (ασφαλώς λόγω καταστατικού). Έτσι το επιχείρημα περί φιλοτροτσκισμού του Μπεζεντάκου μένει αίολο.

Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος πέρασε στην Ισπανία μέσω των Διεθνών Ταξιαρχιών. Οι ελληνικές δυνάμεις που έλαβαν μέρος με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες κατατάσσονταν είτε στον λόχο Ρήγας Φερραίος/Νίκος Ζαχαριάδης που ανήκε στο τάγμα Δημητρώφ της 13ης Ταξιαρχίας, είτε στον ελληνοαμερικανικό λόχο της 15ης Ταξιαρχίας. Ο Μπεζεντάκος κατατάχθηκε στον πρώτο. Ο χώρος Μάνος Λοιζος πρόσφατα φιλοξένησε έκθεση ντοκουμέντων για τα 90 χρόνια του ΚΚΕ και ανάμεσα στις πολλές φωτογραφίες βρήκαμε και του Μιχάλη Μπεζεντακου στην Ισπανία...

Ο Μπεζεντάκος στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο με άλλους 'Ελληνες και Κύπριους των Διεθνών Ταξιαρχιών.
Ο Μπεζεντάκος στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο με άλλους 'Ελληνες και Κύπριους των Διεθνών Ταξιαρχιών.


Michalis Bezendakos
da Kokkinos Fakelos, blog storico-politico sulla sinistra greca e internazionale, 26/10/2010

“Bezendakos si è liberato dagli artigli del capitalismo che lo aveva condannato alla fucilazione”. Titolo del Rizospastis del 6 marzo 1932.
“Bezendakos si è liberato dagli artigli del capitalismo che lo aveva condannato alla fucilazione”. Titolo del Rizospastis del 6 marzo 1932.
Michalis Bezendakos (o Bezandakos, o Bezadakos) era nato a Mani, e da ben presto aveva conosciuto, partecipandovi di persona, le lotte della classe operaia, devastata dalla povertà e dallo sfruttamento selvaggio. Michalis Bezendakos si iscrisse al KKE, il Partito Comunista Greco, nel 1929, dopo essersi allontanato dal gruppo dei “Veteromarxisti”. Il 1° agosto 1931, durante uno scontro a Drapetsona tra alcuni membri del KKE e la Gendarmeria, che tentava di sciogliere un corteo, rimase ucciso l'agente Gyftodimopoulos. Le autorità accusarono Bezendakos dell'uccisione; allo scontro avevano preso parte, oltre a Bezendakos, anche K. Sarikas, M. Vosnakis, Moschos Doulgeris, G. Kalogeridis e L. Dimitriadis. Michalis Bezendakos che, fino a allora, si era nascosto in una tenda nella zona di Mangoufana, venne arrestato qualche giorno dopo. Le autorità lo trasferirono al carcere di Syngròs e lo processarono per omicidio nell'aprile del 1932. Il comitato centrale del KKE decise di farlo evadere. Grazie ad alcuni contatti, il Partito riesce a fare spostare Bezendakos nella cella di tali Nefeloudis e Marmarelis; Bezendakos comincia a darsi malato agli appelli e rimane imbacuccato a letto. Mangia pochissimo e chiede acqua che, ogni giorno, getta due o tre volte in un punto già ammuffito sul muro del bagno. In seguito, l'organizzazione del KKE gli procura anche gli attrezzi per bucare il muro. Il 5 marzo 1932, Michalis Bezendakos non compare all'appello. Le guardie sanno già che è malato e non se ne occupano più; lui si rinchiude in bagno, e dopo l'appello comincia subito a buttare giù il muro, metodicamente. In cella, al tempo stesso, sono stati infilati dei ceppi di legno a forma di corpo umano, per ingannare i secondini. La sera, il muro è forato e Michalis Bezendakos salta nel vuoto; sotto lo attendono alcuni membri del KKE che lo trasportano in una casa sicura dove viene tenuto nascosto finché non si riprende dal trauma cranico provocatogli dalla caduta. Alle 10 del mattino dopo, una guardia scopre il buco nel bagno e, dopo l'appello, ci si accorge dell'evasione di Bezendakos. Segue, come dice anche la popolare canzone ispirata all'avvenimento, una serie infinita di telegrammi, ricerche e inchieste giudiziarie. Nefeloudis e Marmarelis vengono processati con un supplemento di pena di 2 mesi per complicità. I progressisti si indignano per questa decisione e dichiarano che “i prigionieri, se possono, hanno il diritto di evadere”. Il secondino Kyriangonas viene punito con sei mesi di sospensione per negligenza grave; lo stesso dichiara sprezzantemente: “E noi a cosa serviamo? Non appena il comitato centrale deciderà che i comunisti evadano, evaderanno tutti.” In seguito, Michalis Bezendakos si rifugia in URSS.

Da qui comincia tutta la serie di cupe leggende sulla sorte di Michalis Bezendakos. Molti, specialmente di sinistra, sostengono che le tracce di Bezendakos si perdono, e il KKE fa sapere che si è arruolato nelle Brigate Internazionali e che è stato ucciso nella guerra civile spagnola, ma qualcosa non risponde al vero. La realtà storica dice che Michalis Bezendakos cadde vittima delle purghe staliniane, e che morì sotto tortura in un qualche ospedale dell'URSS a causa delle sue convinzioni filotrotskiste.

Come abbiamo già detto, Michalis Bezendakos, prima di entrare nel KKE, apparteneva alla frazione trotskista “ufficiale” dei Veteromarxisti. Il suo passaggio al KKE avvenne su sua richiesta e dopo una discussione col Comitato Centrale (sicuramente come da statuto). Così, la questione del filotrotskismo di Bezendakos rimane aperta.

Michalis Bezendakos passò in Spagna assieme alle Brigate Internazionali. Le forze elleniche che presero parte alla guerra civile spagnola erano inquadrate nella compagnia “Rigas Ferraios – Nikos Zachariadis”, che apparteneva al battaglione Dimitrov della 13a Brigata, oppure nella compagnia elleno-americana della 15a Brigata. Bezendakos faceva parte della prima. Lo “Spazio Manos Loïzos” ha recentemente ospitato una mostra di documenti per i 90 anni del KKE e, tra le tante fotografie, ne è stata reperita una di Michalis Bezendakos in Spagna.

Bezendakos nella guerra civile spagnola assieme ad altri greci e ciprioti delle Brigate Internazionali.
Bezendakos nella guerra civile spagnola assieme ad altri greci e ciprioti delle Brigate Internazionali.

Οι αστοί τρομάξανε
και κάστρα φτιάξανε
να χτίσουν τα παιδιά
των εργατών

Μα αυτοί με μια γροθιά
σπάζουνε τα δεσμά
τα κάστρα καταργούνε
των αστών

Μα αυτοί με μια γροθιά
σπάζουνε τα δεσμά
τα κάστρα καταργούνε
των αστών

Και μες στο καρναβάλι
οι αστοί την πάθαν παλι
ο Μπεζεντάκος μας
άφησε γεια

Παντού τρεξίματα
τηλεγραφήματα
πάλι ραπίσματα
απ' την εργατιά

Παντού τρεξίματα
τηλεγραφήματα
πάλι ραπίσματα
απ' την εργατιά

Τον πήγανε κλεισμένο
διπλόμανταλωμένο
να τον δικάσουνε
σε θάνατο

Μα αυτός τρυπάει τον τοίχο
χωρίς κανέναν ήχο
και βρίσκουν κούτσουρο
στο θάλαμο

Μα αυτός τρυπάει τον τοίχο
χωρίς κανέναν ήχο
και βρίσκουν κούτσουρο
στο θάλαμο

Στ' άχυρα ψάχνουνε
ψύλλους για να βρούνε
ζητούν τον ένατο
απ' τους οχτώ

Μ' αυτοί είναι μακριά
εβίβα βρε παιδιά
ζήτω το Κόμμα μας
το εργατικό

Μ' αυτοί είναι μακριά
εβίβα βρε παιδιά
ζήτω το Κόμμα μας
το εργατικό!

inviata da Ρικάνρντος Βεντούρης - 27/12/2011 - 20:42



Lingua: Italiano

Versione italiana di Riccardo Venturi
28 dicembre 2011

"Otto combattenti della classe operaia sono evasi dalle galere del capitalismo - Avanti per salvare tutti i nostri prigionieri e esiliati". Titolo del Rizospastis del 10 maggio 1934.
"Otto combattenti della classe operaia sono evasi dalle galere del capitalismo - Avanti per salvare tutti i nostri prigionieri e esiliati". Titolo del Rizospastis del 10 maggio 1934.

La “profezia” del secondino Kyriangonas si avverò non molto dopo: il 9 maggio 1934 altri otto comunisti incarcerati evasero dal carcere di Egina. Tra di essi ve n'erano tre che erano stati arrestati assieme a Michalis Bezendakos: K. Sarikas, condannato a 12 anni di carcere, Avraam Dervisoglou, condannato a 14 anni, e Moschos Doulgeris, condannato a 19 anni di carcere. Gli altri erano: Apostolos Klidonaris, ex consigliere del Fronte Unito; Nikolaos Vavoudis, insegnante presso il Centro Unitario dei Lavoratori del Pireo; Dimitris Sakarelos, sindacalista; Evgenios Thomazos, marinaio mercantile; Kostas Flarakos.

Le carceri di Egina erano state costruite all'epoca di Kapodistrias. L'edificio era stato utilizzato all'inizio come scuola militare, e in seguito come orfanotrofio. Le condizioni di vita dei carcerati erano terribili. Non c'erano letti, e dovevano dormire sul pavimento. Non c'era acqua corrente; la poca acqua che veniva data ai prigionieri era salmastra e sabbiosa. Il rancio da fame rovinava la salute. Le privazioni e le angherie erano pane quotidiano. Non c'erano né giornali e né libri; inesistente qualsiasi forma di svago. Questo nel 1934.

Nel maggio di quell'anno, gli otto comunisti condannati evasero attraverso un cunicolo lungo 25 metri, che loro stessi avevano scavato dalla cella alla strada; una volta liberi, fuggirono rapidamente. Le autorità che analizzarono il cunicolo, dopo l'evasione, dichiararono che per il suo scavo ci dovevano essere voluti non meno di tre mesi di lavoro ininterrotto. Il Rizospastis del 10 maggio 1934 diede così la notizia: ”La notizia è scoppiata come una bomba...Otto compagni hanno detto addio ai pesanti ceppi della repubblica borghese greca... hanno messo fuori uso cancelli, sbarre, prigioni e galere e sono volati via lontano...Le autorità di Atene e del Pireo si sono messe in moto. Li cercano a Egina, al Pireo, a Salamina, a Poros, sono arrivate fino a Methana. Saronikos è piena di motovedette che cercano sulle navi. Cercano, cercano dappertutto, ma è andata: gli uccelli sono volati via. Per giustificarsi, le autorità che non sono riuscite a trovare nulla hanno inventato la storiella del Novosibirsk. Dicono che li ha presi a bordo la nave russa in mezzo al mare. I lavoratori la ascoltano e ridono. Una grande ondata di entusiasmo ha percorso i lavorator, nelle fabbriche, nelle officine, dovunque si lavori. Fanno domande e ironizzano, i lavoratori: dove avranno trovato gli attrezzi? Glieli avrà fatti avere la Russia?...”

Panos Tzavellas pensò bene di ricordare ironicamente anche questo episodio nella sua famosa canzone sull'evasione di Bezendakos: quando dice "cercano il nono di otto" si riferisce esattamente al fatto che tutti e nove i comunisti erano riusciti a fuggire, il...nono due anni prima degli altri otto. [RV]
BEZENDAKOS (I BORGHESI TERRORIZZATI)

I borghesi terrorizzati
han costruito prigioni
per rinchiuderci i figli
dei lavoratori

Ma quelli, con un pugno,
spezzano i vincoli
e le prigioni abbattono
dei borghesi

Ma quelli, con un pugno,
spezzano i vincoli
e le prigioni abbattono
dei borghesi

E a carnevale, ancora
dolori per i borghesi:
il nostro Bezendakos
è partito e ha fatto ciao

Corse dappertutto,
telegrammi,
e ancora ceffoni
dalla classe operaia

Corse dappertutto,
telegrammi,
e ancora ceffoni
dalla classe operaia

Ce lo avevan portato
rinchiuso e inchiavardato
per condannarlo
alla fucilazion

Però lui buca il muro
senza fare rumore,
nel letto trovano
un manichino

Però lui buca il muro
senza fare rumore,
nel letto trovano
un manichino

Cercano l'ago
nel pagliaio,
cercano il nono
di otto

Ma quelli eran lontano,
evviva, su, ragazzi,
viva il nostro partito
dei lavorator,

Ma quelli eran lontano,
evviva, su, ragazzi,
viva il nostro partito
dei lavorator!

28/12/2011 - 02:05


Da notare che la manifestazione del 1° agosto 1931 a Drapetsona (uno storico quartiere popolare ateniese noto per le dure condizioni di vita) durante la quale si ebbe lo scontro che portò all'uccisione dell'agente Gyftodimopoulos e all'arresto di Bezendakos e degli altri era un "corteo contro la guerra" organizzato dal KKE.

Riccardo Venturi - 28/12/2011 - 11:47



Pagina principale CCG

Segnalate eventuali errori nei testi o nei commenti a antiwarsongs@gmail.com




hosted by inventati.org